Ellen Allien - Watergate 05
2010-01-06 01:18:19 | czytano: 1272

Wykonawca: Ellen Allien
Gatunek: techno, house, electronica
Data wydania: 01.02.2010
Wydawca: Watergate
Strona WWW: http://www.water-gate.de/
Nasza ocena:

Ellen Allien nie należy do moich ulubionych producentów, jednakże do każdego miksu jej autorstwa podchodzę zawsze z dużym podekscytowaniem. Jej dwa poprzednie wydawnictwa dla Fabric, oraz z serii Boogybytes, zrobiły na mnie spore wrażenie, dlatego moje podniecenie wydaje się być jak najbardziej uzasadnione.

Przy okazji miksów pochodzących z klubu Watergate mamy niepowtarzalną okazję przenieść się do jego wnętrza, i dzięki muzyce poczuć panujący tam klimat. Ellen Allien rezyduje już w tym miejscu od paru ładnych lat, a imprezy Bpitch Control stanowią jedną z jego największych atrakcji. Przejdźmy zatem do szczegółów.
Otwierający miks, utwór "Lost" autorstwa DJ'a Yellow swoją syntymentalną otoczką dobrze wprowadza w klimat płyty i daje spore nadzieje na nastrojowe intro. Tak się jednak nie dzieje, czar pryska już przy drugim numerze na płycie i nie jest to bynajmniej wina Johna Tejady. "The End Of It All" jest naprawdę dobrym numerem, problem w tym, że pojawia się w niewłaściwym miejscu i psuje miks w jego kluczowej części. Gdyby Ellen odwróciła numery, efekt byłby napewno lepszy.
Zapominawszy szybko o bardzo średnim początku przesuwamy się dalej. I niestety, znowu jest tak sobie. Gwałtowny przeskok na inną gałąź elektroniki wypada kiepsko i sprawia wrażenie robienia czegoś na siłę. Sytuację ratuje wreszczie Luciano z genialnym utworem "Celestial". Od teraz może być już tylko dobrze.
"Nur Ma Kurz" w remiksie Philipa Bader'a kontynuuje podróż "w stronę słońca". Niemka jednak bardzo szybko gasi minimalowo-house'owy groove i po raz kolejny zmienia brzmienie. Tym razem jednak wychodzi jej to o wiele zręczniej.
Tech-acidowa "Aerea Negrot" zręcznie komponuje się z utworem "The Dark" i tworzy atrakcyjny funkowy koktajl, który kończy bardzo świeża kompozycja "Bo Jack" Mathiasa Aguayo.
Kolejne dwa tracki to niestety znowu jakieś nieporozumienie. Połączenie "Molar One" brzmiącego w konwencji minimal techno z monumentalnym "This Must Be It" w remiksie samego Apparata nie wywołały niestety efektu gęsiej skórki. Utwory znowu do siebie nie pasują a wokal wokalistki Royksopp niestety już na mnie nie działa tak jak kiedyś. Płytę ratuje taneczna końcówka z utworami Allien w remiksie Uffie, AGF/Delay i naszej rodaczki Margaret Dygas w niestandardowym remiksie instytutu NSI(Tobias?).
Kompilację w klimacie tango z elementami piano jazzu udanie kończy "Fine Mouche". Ot, taka wisieńka na torcie.

Niestety czuję się mocno zawiedziony tym co usłyszałem. Pozytywnych momentów na miksie jest zdecydowanie za mało i nie są w stanie przysłonić tego, co tak bardzo mi się nie podobało. Rozumiem, że miks był nagrywany w klubie i stanowi wycinek o wiele dłuższego setu Ellen, jednak ten argument do mnie zupełnie nie przemawia. Artystka tego wieczoru była chyba nieco zestresowana. Daje się wychwycić małe, ale jednak techniczne niedociągnięcia, co w wypadku oficjalnego wydawnictwa jest dla mnie niedopuszczalne. Selekcja utworów pozostawia również wiele do życzenia, całość zmiksowana jest nieco na siłę, mając na celu uwypuklenie różnorodności gatunkowej setu. Niestety nie udało się. Zdecydowanie najsłabsza odsłona tej obiecującej serii.

 

Lista utworów:

1. DJ Yellow - Lost
2. John Tejada- The End of It All
3. Lump - Music Lover
4. Luciano - Celestial
5. Nicone & Sascha Breamer - Nur Ma Kurz (Philip Bader Remix)
6. Audiophungz - Pretending
7. Aerea Negrot - All I Wanna Do
8. Dark Unknown - The Dark (Black Mix)
9. Juno 6 - Action 2
10. Matias Aguayo - Bo Jack (Vocal Mix)
11. Alexi Delano - Molar One
12. Royksopp - This Must Be It (Apparat Remix)
13. Ellen Allien - Pop The Clock (Uffie Remix)
14. AGF/Delay - Connection (Heartthrob Remix)
15. Margaret Dygas - Hidden From View (Hidden NSI. Remix)
16. Brigitte Fontain & Khan - Fine Mouche (Original Tango Piano Mix)

 

Linki:

www.ellenallien.de

www.water-gate.de/